زمان های افعال

نوشته شده در نوشته شده در مقالات, نکات آموزشی

زمان حال

حال ساده

برای بیان چیزهایی که به صورت منظم تکرار می شوند:

The children come home from school at about four.
We often see your brother at work.

برای بیان چیزهایی که به صورت مداوم ادامه دارند:

They live next door to us.
He works for the Post Office.

برای بیان قوانین و مقررات:

Water boils at 100 degrees Celsius.
The Nile is the longest river in Africa.

حال استمراری

برای بیان اتفاقات موقت:

We are living in a rented flat at present.
My wife usually goes in to the office, but she is working at home today.

برای بیان وقایعی که بطور منظم و برنامه ریزی شده، قبل و یا بعد از زمانی خاص اتفاق می افتند:

I’m usually getting ready for work at eight o’clock.
When I see George he’s always reading his newspaper.

برای بیان چیزهایی که قبل و یا بعد از لحظه صحبت کردن در حال رخ دادن بوده اند:

I can’t hear you. I’m listening to my iPod.
Be quiet. The children are sleeping.

حال معین

برای بیان چیزهایی که مطمئن نیستیم:

I don’t know where Henry is. He might be playing tennis.
Who’s knocking at the door? I don’t know. It could be the police.

در ادامه شما می توانید برای امتحان کردن میزان یادگیری خود، به چند سؤالی که در آزمون زیر آمده است پاسخ دهید.

 

 

زمان گذشته

گذشته ساده

برای بیان واقعه ای که در برهه ای از زمان رخ داد:

We arrived home before dark
The film started at seven thirty.

برای بیان واقعه ای که به مدتی معلوم در گذشته رخ داد:

Everybody worked hard through the winter.
We stayed with our friends in London.

برای بیان واقعه ای که چندین بار در گذشته رخ داد:

Most evenings we stayed at home and watched DVDs.
Sometimes they went out for a meal.

Most evenings we used to stay at home and watch DVDs.
We used to go for a swim every morning.

Most evenings he would take the dog for a walk.
They would often visit friends in Europe.

برای بیان اتفاقی که قبل یا بعد از زمانی خاص در گذشته رخ داده باشد:

It was just after ten. I was watching the news on TV.
At half-time we were losing 1-0.

برای بیان اتفاقی که قبل یا بعد از فعلی دیگر انجام شد:

He broke his leg when he was playing rugby.
She saw Jim as he was driving away.

ماضی بعید

برای وقتی که می خواهیم عملی را در گذشته، قبل از عملی دیگر بیان کنیم:

Helen suddenly remembered she had left her keys in the car.
When we had done all our shopping we caught the bus home.
They wanted to buy a new computer, but they hadn’t saved enough money.
They would have bought a new computer if they had saved enough money.

ماضی نقلی

برای بیان فعلی که اثراتش از گذشته به حال انتقال یافته است:

I can’t open the door. I’ve left my keys in the car.
Jenny has found a new job. She works in a supermarket now.

برای بیان چیزهایی که در گذشته آغاز شده و تا بحال ادامه یافته است:

We have lived here since 2007. (and we still live here)
have been working at the university for over ten years.

آینده در گذشته

برای بیان چیزی در گذشته که درباره آینده بوده است:

He thought he would buy one the next day.
Everyone was excited. The party would be fun.

John was going to drive and Mary was going to follow on her bicycle.
It was Friday. We were going to set off the next day.

It was September. Mary was starting school the next week.
We were very busy. The shop was opening in two weeks time.

در ادامه شما می توانید برای امتحان کردن میزان یادگیری خود، به چند سؤالی که در آزمون زیر آمده است پاسخ دهید.

زمان آینده

برای بیان آینده مشخص و برنامه ریزی شده:

We have a lesson next Monday.
The train arrives at 6.30 in the morning.
The holidays start next week.
It is my birthday tomorrow.

I’m playing football tomorrow.
They are coming to see us tomorrow.
We’re having a party at Christmas.

برای بیان پیش بینی:

It will be a nice day tomorrow.
I think Brazil will win the World Cup.
I’m sure you will enjoy the film.

برای بیان خواسته و امید:

I hope you will come to my party.
George says he will help us.

برای بیان پیشنهاد و قول:

I'll see you tomorrow.
We'll send you an email.

برای صحبت درباره پیشنهاد و قول:

Tim will be at the meeting.
Mary will help with the cooking.

برای بیان برنامه و هدف:

I’m going to drive to work today.
They are going to move to Manchester.

برای وقتی که چیزی از نظر ما محتمل است:

Be careful! You are going to fall.
Look at those black clouds. I think it’s going to rain.

وقتی افعالی مثل would like, plan, want, mean, hope, expect در جمله می آیند:

What are you going to do next year? I’d like to go to University.
We plan to go to France for our holidays.
George wants to buy a new car.

وقتی افعال احتمالی (modals may, might, could) برای آینده می آیند:

I might stay at home tonight, or I might go to the cinema.
We could see Mary at the meeting. She sometimes goes.

برای وقتی که از آینده مطمئنیم و should استفاده کرده ایم:

We should be home in time for tea.
The game should be over by eight o’clock.

وقتی از جملات شرطی مثل when, after, until استفاده نموده ایم:

I’ll come home when I finish work.
You must wait here until your father comes.
They are coming after they have had dinner.

وقتی از if استفاده کردیم:

We won’t be able to go out if it rains.
If Barcelona win tomorrow they will be champions.

نکته: معمولا از will برای وقتی که if یا زمانی مشخص در جمله وجود دارد استفاده نمی شود:

I’ll come home when I will finish work.
We won’t be able to go out if it will rain rains.

اما برای بیان قول و پیشنهاد قابل استفاده است:

I will be very happy if you will come to my party.
We should finish the job early if George will help us.

برای بیان تأکید درباره برنامه، توافق یا هدف معهود:

They’ll be coming to see us next week.
I will be driving to work tomorrow.

در ادامه شما می توانید برای امتحان کردن میزان یادگیری خود، به چند سؤالی که در آزمون زیر آمده است پاسخ دهید.

 

 

منبع: learnenglish.britishcouncil.org

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *